kimseyi değiştiremezsin hayatta...

Kimseyi değiştiremezsin hayatta. 

Ve kimse için de değişmemelisin.
Kimliğini kaybettiğin an yaşamını çöpe attın demektir. 

İstemediğin sürece hiçbir şey için ödün vermeyeceksin hayatta. 

Gün gelir verecek bir şeyin kalmaz çünkü.

Her şeyi sen istediğin için yapacaksın, 
başkası senden istediği için değil. 
Ve sen, sen olarak kaldığın sürece senin
yanında olanlar da mutlu olacaktır.

Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum /Özdemir Asaf

Güzel bir Pazar gününden herkese merhaba:)

Bu seferki kitap incelememiz biraz farklı.Normalde roman incelemesi yapıyorum.

Bu kez değişiklik yapıp şiir kitabı okudum ve yorumluyorum.

SEN

Bırak ellerimi
Üç satır yazacağım
Üç satırda sen!

Bırak gözlerimi
Dört yana bakacağım.
Dört yanda sen!

Bırak yüreğimi
Bin kere seveceğim.
Bin kere de sen!

Ahmet Selçuk İlkan

DÜŞTEN GÜZEL / CAHİT SITKI TARANCI

İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanıbaşımda.

Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince beden
Sende murada erdim kırk yaşımda.

YENİ YILIN İLK ŞİİRİ

Aşağıdaki mısralar Zekai Özger'in Aşkla Sana adlı şiirinden alıntıdır.



Beni umutsuz koma
Tarihle avutma beni
Çünki aşkla sınanmışım sana
Sana yangınla, suyla, ateşle
Ölümle, yaprakla, şiirle sınanmışım.
Ey yaşarken kanayan acı
Şimşekli gök, tufan, kanfırtınası
Uçurum kıyısında hızlı büyüyen ot
Yapraksız bir ölümün anısı için
Körpecik kuzuların derisi için
Beni tarihle avutma!
Umutsuz koma beni!

KENDİME ÖĞÜT / AZİZ NESİN

Uslanma hiç, hep deli kal
Büyüme hiç, hep çocuk kal
Es deli deli, Böyle kal
Son harmanında sevdanın
Tüken toz toz savrula kal
Suçüstü bulmalı ölüm
Ölürken de sevdalı kal.

BOŞUNA / AZİZ NESİN

Sen yoksun..
Boşuna yağıyor yağmur.
Birlikte ıslanmayacağız ki..
Boşuna bu nehir.
Çırpınıp pırpırlanması...
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...
Uzar uzar gider..
Boşuna yorulur yollar...
Birlikte yürüyemeyeceğiz ki...
Özlemler de ayrılıklar da boşuna...
Öyle uzaklardayız.
Birlikte ağlayamayacağız ki...
Seviyorum seni boşuna..
Boşuna yaşıyorum.
Yaşamı bölüşemiyeceğiz ki...

ELLERİN / YAVUZ BÜLENT BAKİLER

ELLERİN

Ellerini düşündüm geceler boyu
Ellerin içimde akıp duran su
Ellerin türküler, uykular kadar güzel
Ellerin karanfil kokusu..

Mısra mısra, beyit beyit ördüğüm
Ellerindir düşlerimde ayan beyan gördüğüm
Uzat ellerini avuçlarıma
Uzaktan bakmak mı yüz görümlüğüm!


Senin ince, uzun, beyaz ellerin
Yüreğimi alan bir serinlik sanki
Al bir kadife üstünde ellerin dursa biraz
Tabloların en güzeli olur inan ki..

Ateşim var, hastayım, sayıklıyorum
Ellerin aklımda en güzel yorum
Koysan ellerini alnıma biraz
Bütün ateşimi alır diyorum.

Kapı, pencere, masa, duvar...
Odamın her yerinde ellerinden gölge var.
Bir gün gelsen evime şaşıracaksın
Açılacak birer birer kendiliğinden kapılar.

Eğer Yeniden Başlayabilseydim / Jorge Luis Borges

Eğer yeniden başlayabilseydim yaşamaya, ikincisinde...

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

İkincisinde, daha çok hata yapardım.

Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,

Çok az şeyiCiddiyetle yapardım.

Temizlik sorun bile olmazdı asla.

Daha çok riske girerdim.

Seyahat ederdim daha fazla.

Daha çok güneş doğuşu izler,

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.

Görmediğim birçok yere giderdim.

Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.

Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.

Farkında mısınız bilmem.

Yaşam budur zaten.

Anlar, sadece anlar.

Siz de anı yaşayın.

Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,

Gitmeyen insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.

Eğer yeniden başlayabilseydim,

İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.

Ama işte 85′indeyim ve biliyorum…

ÖLÜYORUM…

Jorge Luis BORGES

DUDAK PAYI / SUNAY AKIN

Çay bardağında kalan
Dudak payı kadar bile
Uzak kalamam gözlerine.

Yakın olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi
Köhne bir evin.

Seni bir çivi gibi çaktım
Çünkü beynime
Ve toplayıp bütün kerpetenleri
Attım denize.

Bekleyen / Necip Fazıl Kısakürek

BEKLEYEN
Sen kaçak ve ürkek bir ceylansın dağda
Ben peşine düşmüş bir canavarım!
İstersen dünyayı çağır imdada
Sen varsın dünyada bir de ben varım.

Seni korkutucak geçtiğin yollar,
Arkandan gelecek ayak sesim.
Sarıp vücudunu belirsiz kollar
Enseni yakacak ateş nefesim.

Kimsesiz odanda kış geceleri
İçin ürperdiği demler beni an!
De ki Odur sarsan pencereleri
De ki rüzgar değil, Odur haykıran!

Göğsümden havaya kattığım zehir
Solduracak bir gül gibi ömrünü.
Kaçıp dolaşsan da sen şehir şehir
Bana kalacaksın yine son günü.

Olsun...Kapanır yollar geriye;
Ben mezarla sırdaş olur beklerim.
Varılmaz hayale işaret diye
Toprağında bir taş olup beklerim.

Beklenen / Necip Fazıl Kısakürek

BEKLENEN
Ne hasta bekler sabahı
Ne taze ölüyü mezar
Ne de şeytan bir günahı
Seni beklediğim kadar.

Geçti, istemem artık gelmeni
Yokluğunda buldum seni
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme artık neye yarar.

Adımla Nasıl Berabersem / Atilla İlhan

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
Bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan
Koşar gibi yürüyüşün
Karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
Uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın
Karanlık boşluklarında akıp giderken zaman
Adımla nasıl berabersem öylece beraberiz
Seninle her saat
Seninle her dakika
Seninle her saniye

Gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat
Koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz
ve sonra her ölümüyle
Aynı şartlar altında kısmet olmayan
Gerçekleri görmüş olmanın aydınlığı alınlarımızda

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
Sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın.

Desem ki / Cahit Sıtkı Tarancı

Desem ki vakitlerden bir Nisan aksamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, 
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, 
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.


Desemki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz birşeysin;
Nimettensin,nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan;
Evimde senliksin,bahçemde bahar;
Ve soframda en eski sarap.
Ben sende yasıyorum,
Sen ben de hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelligini,
Rüzgarlarla,nehirlerle,kuslarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Sayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgarların,nehirlerin,kuslarin sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme,müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelligini,
Ve neden sonra
Tekrar duydugun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahser günüdür
Ortalığa düşmüş seni arıyorum