Nerden Estiyse:)

Bakın size ne yaptım:)
Doğan Yayınlarının bir uygulamasıyla yaptım bu kartpostalı.
Üstüne tıklayıp okuyabilirsiniz.

Doğruluğuna inandığım bir söz. Gerçekten de öyle değil mi bazen çok uğraşsak da olmayacağı varsa o iş olmuyor. Bu felsefeyle istediğim bir şey olmadığında olmaması gerektiği için olmadığını düşünürüm. Arkasında daha farklı nedenler de vardır nitekim olayın gerçekleşmemesinde. Olmaması olmasından daha hayırlıdır. O an sıcağı sıcağına göremesek de bir vakit sonra bunun farkına varıyoruz. O yüzden bazı durumlarda çok hırslı olmanın yarar sağlamadığını düşünenlerdenim. Olacağı varsa zaten o seni gelip buluyor. Gizli bir el onun önünü açıyor. Belki de Elif Şafak'ın da dediği gibi saatini bekliyor.

Mesai Başladı

Doğu görevinde olduğumdan bazı sıkıntılar yaşıyorum elbet.

Su kesilmesi, elektrik kesilmesi, ulaşım, kargo gelmemesi...

Dün bütün gün elektrikler yoktu.

Gündüz o kadar değil de gece çok zor geliyor. Bir de tek başına olunca...

Hafif bir yağmur yağsa, rüzgar esse elektrikler kesiliyor.

Kötü bir durum.

Ben de fırsat bu fırsattır diyip Şemspare'ye başlayım dedim.

Yok okuyamıyorum..

Niye bilmem bu aralar okuyasım gelmiyor.

Size de böyle oluyor mu?

Baba ve Piç / Elif Şafak

Kitabı bitirdim. Hemen yorumlayım dedim.

Elif Şafak'ın 2006 yılında büyük yankı uyandırmış bu kitabının genel konusu Ermeni soy kırım iddiası.

Ermeni Çakmakçıyan ve Türk Kazancı ailelerinin tesadüfi( ! ) karşılaşmalarıyla konu dallanıp budaklandırılıyor.Tesadüfi ( ! ) diyorum çünkü Elif Şafak bazen inanılması güç tesadüflerden bahsediyor.Hadi canım diyorsunuz.

Mesela Asya'nın dedesi Armanuş'un büyük dayısının çırağıymış.Bunun gibi tuhaf bağlantılar görülüyor Şafak kitaplarında. Sanki Türk sineması izliyor gibi oluyorsunuz.

Bu kitapta Şafak'a katıldığım nokta şu ki evet Türkler sürekliliği kabul etmiyor. 

Osmanlı'nın ve daha önceki Türk devletlerinin devamı değilmişiz de gökten zembille 1923'te düşmüşüz gibi..

Biz Osmanlının devamıyız.Rejim farklı olabilir, şartlar da farklı olabilir ama en azından onların torunu olduğumuzu kabul etmeliyiz.

Şafak 2006 yılında bu kitabıyla Türkleri aşağılamak suçundan yargılanmış ve beraat almış.

Evet Anuş ağacındaki Ermeniler'in bu iddiayı kabul ettirme istemelerini ve saldırgan tutumlarını okuyan biri diyebilir ki 'A bu yazar demek ki böyle düşünüyor.'

Ama diğer yandan Asya'nın ve özellikle Aram'ın konuşmalarını da okuyunca karşı teze de hak veriyorsunuz.

Aslında Ermenilerin kendi diyasporalarında , geçmişlerinde takılıp kalmış ve hala  büyüklerinin etkisinde olduklarını görüyorsunuz.

Kafe kunderadaki anti mlliyetçi senarist:

'Ben bu konu üzerinde titiz araştırma yürütmüş biri olarak konuşuyorum. Öyle bir şey olmadı. Hiç öyle bir şey olmadı. Ailen için üzüldüm ama o zamanlar savaş zamanıydı, iki taraftan da insanlar öldü. Ermeni isyancıların ne kadar Türk öldürdüğünü biliyor musun? Hikâyenin öbür tarafını düşündün mü hiç? Acı çeken Türk aileleri için ne diyeceksin? Olanlar çok trajik ama ben tarihi gerçekleri her türlü safsatanın üstünde görürüm. Ermeni gençlerinin beyninin yıkandığını görüyorum. Ermeni iddiaları abartı ve çarpıtma üzerine kurulu. Yapmayın, bazıları iki milyon Ermeni öldürdüğümüzü bile söylüyorlar. Aklı başında hiçbir insan bunu ciddiye alamaz'

Ermei olan ve İstanbul'da mutlu bir şekilde hayatını devam ettiren Aram:

'Siz diyasporadaki Ermenilerin hiç Türk arkadaşınız yok. Yegâne aşina olduğunuz şey ninelerinizden, dedelerinizden ya da birbirinizden duyduğunuz hikâyeler. O hikâyeler de son derece üzücü. Ama inan bana her ülke gibi Türkiye'de de iyi insanlar ve kötü insanlar var. Bana kendi öz kardeşimden daha yakın Türk arkadaşlarım var burada'

Tavırlarıyla, düşünceleriyle Suç ve Ceza'nın Raskalnikov'unu andıran Asya:

Arka kapak:

Sonuç olarak bu kitaptan Şafak'ın diğer kitapları kadar etkilenmedim ve bu kitabı çok sevemedim.

Senaryosu, kurgusu çok zayıf geldi.

Diğer kitaplarından aldığım tadı bundan alamadım.

Not:Asya'nın babasının kim olduğunu okuduğumda ise miğdem bulandı.

Bu Aralar

Bu aralar bunları okuyorum. Aynı anda iki üç kitap okumayı seviyorum.

Yalnız okuduğum iki kitapta da ırkçılık çok baskın.

Bu konuyu sevmiyorum.

 Bu arada yorumlarınız benim için değerli. Yorumlarınız için teşekkürler.

İskender - Elif Şafak

İskender okundu, bitti. Konusunu, özetini anlatmayacağım tabi ki.
Gözüme çarpan bazı noktaları konuşmak istiyorum sizinle.
Çeşitli vurgular  mevcut kitapta:
 Yurt dışında Türk ya da Müslüman olmak ne demek, 
Erkek olmak ne demek,
Baba kavramı,
Namus ve aile,
Aile eğitimi,
Kız ve erkek eşitsizliği...

Kitapta gurbetçi olmanın sancıları çeşitli olaylarla anlatılıyor.
Öteki olmanın ne kadar zor ve sıkıntılı olduğunu görebiliyoruz.

Erkek olmak...Elif Şafak'tan dinleyelim:
"En zoru İskender olmaktı. O dönüşüm, yani kadın yazar için erkek karakterin yerine kendini koyabilmek, oradan dünyaya bakmak zor bir şey. Benim için kapak, bu değişimin simgesi. İskender'den erkek gibi davranması, ağlamaması, olduğu insan değil de olmadığı bir şeye soyunması isteniyor. Hatta buna mecbur ediliyor. Üzerimize giydirilen bir erkeklik ve kadınlık kalıbı var. Kalıpların giydirilmesi de aileden başlıyor. Bu noktada çocuklarımızı çok incitiyoruz sonra o çocuklar daha hırçın büyüyor. İskender daha serseri ve bıçkın birine dönüşüyor. İncine incine incitmeyi öğreniyor. İnciten insanın da nerede incindiğini göreceğiz ki, o zinciri kıralım."

Baba kavramı sık sık sorgulanıyor romanda.
Adem'in babası alkolik, şiddet yanlısı biri olarak tanımlanıyor.Öyle ki Adem babasından Ayık olan ve Sarhoş olan diye iki şekilde bahsediyor. Sarhoş olandan ki genelde sarhoş oluyor hiç hoşlanmıyor.

Adem'in babalığına bakacak olursak yine sorumsuz, bütün parasını kumarda ve metresiyle yiyen bir profil çıkıyor karşımıza. Babasından boş kalan koltuğa zorla İskender oturtuluyor. Evin babası oluyor anlamadan.

Roxana'nın babası kızını taciz eden alkolik olarak betimleniyor ki kız çareyi evden kaçmakta buluyor.

Romanda bir tek Pembe ve Cemile'nin babası Berzo iyi bir baba profili sergiliyor.Kızlarını seviyor.

Aile eğitimi, annenin çocuğa davranışları çocuğun karakterini nasıl şekillendiriyor görüyoruz.
Pembe annesinin yapamadığını yaptığı için, bir oğlan doğurduğu için kendinle gurur duyuyor.
Hatta belli bir yaşa gelene kadar isim bile vermiyor oğluna.İsim verirken de gücü,kudreti çağrıştıran İskender ismini veriyor ona.
Pembe'nin oğluna Sultanım diye hitap etmesi,
Mahalledeki kavgada suçlu olduğunu bildiği halde oğlunun suçunu örtbas edip,üstüne üstlük onu ödüllendirmesi gibi olaylar İskender'in öfkesini dizginlemeye gerek duymayan, duysa bile öfkesini artık kontrol edemeyen asi bir kişiliğe dönüşmesinde ana etkenler oluyor.
Pembe'nin bu ayrımcılık kokan davranışları İskender'den bir suçlu yaratmaya yetiyor, artıyor bile...

Kız ve erkek çocuklara karşı anne ve babaların eşitsizliği kitapta oldukça bariz.
Pembe ve Cemile'nin doğumuyla bir süre lal olan anneleri,
Kızların o evde kendilerini kir gibi hissetmeleri,
Son kez erkek olur diye şansını deneyen annelerinin hayatının riskte olduğunu söylemeleri üzerine' Bu sefer oğlan olacak.Onu yaşatın.'diye kendi canından vazgeçmesi,
Pembe'nin oğlunla gurur duyması, annesinin Cennette onu kıskandığını düşünmesi,
Esma'ya İskender'e davranıldığı gibi davranılmaması,
Bu liste uzar da gider...

Aslında bu yazının başlığı 'Themes of Iskender by Şafak' ya da 'The Analysis of Iskender by E.Şafak' olabilirdi:)

Neler Okudum

Bu aralar bunları okudum.

Kahve Molası'nın analizini yaptım.Diğerleri de yakında..

Bim Bam Bom:)

Undenied'dan herkese selamlar.
Mutluyum çünkü telefonum az önce servisten geldi:)
Ben de hemen cicilerimi fotograflama işine giriştim.
Geçen haftalarda ev sahibeliğini yaptığım kitaplaşma etkinliğinde öyle güzel insanlarla tanıştım ki iyi ki de yapmışız bu etkinliği dedim.İlk olarak Nur Böjük'ten başlayalım.
Nurcum bana öyle güzel kitaplar gönderdi ki beni çok mutlu etti:)

Bir yorumumda Elif Şafak 'Şemspare' yi ve Ahmet Ümit 'Sultanı Öldürmek'i çok merak ettiğimi okumuş ve bana bu kitapları satın almış. Paketi açınca öyle sevindim ki..Kokulu muma ne demeli? Misss..

Hep bir kar küremin olmasını isterdim. Buralarda satan yer bulamayınca unutup gitmiştim. Sanki bunları sezmiş gibi güzel arkadaşım bu mint yeşili ufacık çekmeceli kar küresini benim için alıvermiş.:) 

Nurcum seni tanıdığım için mutluyum.

Tekrardan teşekkür ediyorum..

ELİF ŞAFAK

http://www.yanginvarfilm.com/dergi/


ELİF ŞAFAK’IN YAZISI
 
Her aşk bir yolculuktur aslında. Ve her yolculuk değişim demektir; değişebilmek tepeden tırnağa. Aşık olup da sabit kalan yoktur bu alemde. Hakiki bir yolculuğa çıkıp da aynı kalan olmadığı gibi. Gene de nedense hep ama hep direniriz aşka, aşkınlığa.
 
İnsan alışkanlıklarıyla yaşar ya, bilmediğinden, tanımadığından ürker çoğu zaman. Önyargılı bakarız Öteki’ne, bize benzemediğini zannettiklerimize. Halbuki bu dünyada bizi olgunlaştıracak, zihnen ve kalben büyütecek olan kimya, bizim gibi düşünmeyen, hayata bizim gibi bakmayan kişilerle kurabildiğimiz diyalogda gizlidir çoğu zaman. İnsan tıpatıp kendisine benzeyen, tıpatıp kendisi gibi olandan sadece kendi sesinin yankısını işitir; yeni bir söz duymaz ki.
 
Yollar, aşklar, farklılıklar ve hakiki hikayeler bambaşka bir boyuta taşır bizi, silbaştan yoğurur yüreğimizi. Bu sıcacık, içten filmde dördünü birden bulacaksınız. Ve bir şey daha: vicdan. Vicdan ki en cok yakışandır insana. Vicdan ki en cok özlediğimiz….
 
Birbirimizi nasıl da yanlış anlarız çoğu zaman, aslında anlamadan yaftalayıp yargılarız. Kızarız, çünkü kızmak köpürmek kolayımıza gider. Anlamaya gayret etmek ise ince iş, incelik ister. Önyargılar ve düşmanlıklar kıvılcım gibidir gecenin karanlığında. Büyük yangınlara sebep oluverir. Ve kimileri yangına körükle gitmeyi sever; husumete husumet, nefret söylemine daha fazla nefret katarak. “Biz” ve “Onlar” ayrımları yaparak. Kimileri ise yangına su ile koşar; avuclarında taşır suyu damla damla; özenle, sevgiyle. Barışın, kardeşliğin, bir arada yaşama sanatının dili olan su... Anadolu, canım diyar… su gibi aziz, su gibi akışkan, su gibi hayat dolu.
 

Bu yazarı seviyorum. Ufkumu, bakış açımı gerçekten genişletiyor. ' Aşk ' okundu.' İskender ' henüz bitirildi. En kısa zamanda diğer kitaplarını da okumak istiyorum.

Bu arada önümüzdeki günlerde tekrardan bir kitaplaşma etkinliği yapabiliriz.İsteyen var mı?

BEN DE OKUDUM NİHAYET

Elif Şafak'ın adını özellikle geçen sene çok duyduk.Neden bilmem hep ön yargılı oldum bu yazara karşı. Sanırım modern yazarlara bu tavrım.Çağdaş edebiyatı sevmiyor değilim ama klasikler her zaman daha fazla ilgimi çekmiştir. Her neyse bir akşam tvde bir söyleşiye katılmıştı Elif Şafak...Konuşmalarına kulak verdim. İnsan bu kadar mı mütevazi olur! Ayrıca üslubu çok akıcı , şiir gibi ..Kelime ve bilgi zenginliği yazarın konuşmasını daha da dinlenebilir yapıyor.Saatlerce konuşsa dinleyebilirdim.Kitaplarından,düşüncelerinden bahsetti.O söyleşiden sonra bir kitabını okumaya karar verdim. O da 'Aşk' oldu.

Aşk ilginç bir kitap.Hikaye içinde hikaye ile örülü.Daha doğrusu benzer hayatların kesişmesi...Karakterler, mekanlar, çağlar farklı olsa da hepsinin tek bir ortak yönü var: AŞK...

Şems ile Kimya Hatunun evliliğini daha önce Muriel Maufroy'un kitabında ayrıntılı olarak okumuştum. Yani konuya vakıftım.Bu yüzden olsa gerek çok etkilemedi beni bu hüzünlü kavuşamama hikayesi.

Beni etkileyen daha çok Aziz ve Ella'nın hikayesi oldu.Ella'nın durumu,hayatı ne kadar da çok çıkmaz bir sokağı andırıyordu ama AŞKın gücü çıkmaz sokakları da aştı,ülkeleri de , sınırları da...

Kitapta oldukça etkileyici,manidar sözler vardı.İşte birkaç alıntı:

''Bu dünayada herkes birşey olmaya çalışırken,sen HİÇ ol.Menzilin yokluk olsun.İnsanın çömlekten farkı olmamalı.Nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil,içindeki boşluk ise,insanı ayakta tutan da benlik zannı değil,hiçlik bilincidir.''

Hepimizi makam hırsı,dünya hırsı sarmalıyor.Gerçekten de  öyle değil mi? Dışa,biçime gösterdiğimiz özeni içimize de gösterebilsek...Alçak gönüllü olabilsek...

''Aşık olmayana aşk kuru bir kelimeden ibaret.Yarı palavra,yarı safsata.Aşık olmayan bunu anlayamaz,olansa anlatamaz.Öyleyse nasıl söze dökülebilir aşk,kelimelerin hükmünü yitirdiği yerde?''

Aşk lal ediyor...

''Hakk'ın karşısına çıkardığı değişimlere direnmek yerine,teslim ol.Bırak hayat sana rağmen değil,seninle beraber aksın.''Düzenim bozulur,hayatımın altı üstüne gelir'' diye endişe etme.Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?''

Ne kadar anlamlı bir söz. Neyin hayır neyin şer olduğunu bilemiyoruz çoğu zaman..

Kitap genel olarak etkileyici.410 sayfa olmasına karşın bir solukta okunabiliyor.Ayrıca kitap okuduktan sonra düşünmeye sevk ediyor kişiyi.Yani bir şeyler katıyor okuyucusuna. Okunası bir kitap.Tabi hala okumayan kaldıysa:)